وارد است كه به جاى امّت ، ائمّه بوده ، خلفاى جور آن را تحريف كرده‌اند ، و خطاب مسطور « 23 » ، به حضرات ائمّهء طاهرين ص است . پس اين بزرگواران ، شهود عدول الهيّه‌اند در هر عصر بر عباد كه ذرّه‌اى از اقوال و افعال و احوال و عقايد ايشان از امام آن عصر عليه السّلام مستور و پنهان نيست ، و به آنچه در يوم قيامت شهادت دهند در نزد حقّ تعالى - از سعادت و شقاوت و معصيت و طاعت - ، مسموع و مقبول حضرت احديّت خواهد شد . و كاتبين اعمال خير و شرّ از جانب حقّ - جلّ و علا - مأمورند به آنكه هرروزه ، اعمال هر طايفه را در هر زمان به عرض امام آن زمان برسانند ؛ بلكه از اهل عصمت ص منقول است كه در هر عصرى ، هريك از ائمّهء هدى ص كه مأمور به امامت مىشوند ، علم نورى از براى آن امام در هر شهرى بر پا مىشود از زمين تا آسمان كه آن امام مشاهده مىفرمايد در آن « علم نور ، اعمال اهل آن شهر را ، هرروزه » « 24 » ، و ذرّه‌اى از

--> - شاهد و گواه باشيد و پيامبر را ( نيز ) بر شما ناظر و شاهد قرار داديم . . . : سورهء 2 آيهء 143 ( 23 ) - نگاشته شده ( 24 ) - اين مطلب ، ناظر به مدلول احاديثى است كه در « اصول كافى » كتاب حجّت ، باب مواليد الائمّه عليهم السّلام نقل شده كه از آن جمله ، متن دو حديث است كه ذيلا آورده مىشود ، و با آنچه حضرت « راز » ترجمة نقل فرموده منطبق است : ( 1 ) - « عدّة من اصحابنا ، عن احمد بن محمّد ، عن علىّ بن حديد ، عن جميل بن درّاج ، قال : روى غير واحد من اصحابنا انّه قال : لا تتكلّموا فى الامام ؛ فانّ الامام يسمع الكلام و هو في بطن امّه ، فاذا وضعته ، كتب الملك بين عينيه : وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ . فاذا قام بالامر ، رفع له في كلّ بلدة منار ينظر منه الى اعمال العباد » : « الكافى » 1 : كتاب الحجّة : باب مواليد الائمّة : حديث 6 : يعنى : گروهى از اصحاب ما از احمد بن محمّد . . . روايت كردند كه او گفت : ( امام صادق ( ع ) ) فرمود : دربارهء ( حقيقت ) امام سخن نگوئيد ؛ زيرا كه او سخن بشنود در حالتى كه در شكم مادر خويش است ، و چون مادر او را بزايد ، فرشته ميانهء دو ديدهء آن حضرت ( اين آيت ) نويسد : « كلام خداى تو از روى راستى و عدالت به حدّ كمال رسيد و هيچ كس تبديل و تغيير آن كلمات نتواند كرد و او شنوا و داناست » : ( سورهء 6 آيهء 115 ) . و چون به امر امامت قيام كند ، در هر شهر و ديارى براى او مناره‌اى افراشته گردد ، و از آن به اعمال بندگان ناظر شود . -